We komen over een maand kijken of alles in orde is.
Als die kapers zelfs maar naar je kijken, gil je maar. Dan komen we.
Tot ziens dan maar. - Agamemnon uit.
Initieer sprong in de hyperruimte. - Sprongpunt. Oké.
We krijgen net een gecodeerde boodschap binnen.
Generaal Hague, van de generale staf.
Verbind hem maar door naar mijn kamer.
Het komt binnen. Generaal, wat een verrassing. Zeg u het maar.
Er bevindt zich een oorlogsschip van Minbar in sector 423 bij 27.
Dat is twee sprongen vanaf Babylon 5. - Precies.
Ze lijken ons vijandig gezind te zijn. - Dat begrijp ik niet.
De oorlog is al tien jaar voorbij. Waarom zouden zij ons aanvallen?
Het gaat nu om een schip met rebellen. - De Tragati.
Daar lijkt het op. Ze is al drie keer gesignaleerd.
Hebben ze al iemand aangevallen? - Vreemd genoeg niet.
Maar dat kan veranderen.
De Minbari proberen de Tragati nu te vinden voor ze schade aanricht.
Maar hun kruiser is nog wel even onderweg.
Als hij aankomt, moet je contact leggen en de zoektocht coördineren.
Generaal, met alle respect...
de laatste keer dat ik contact legde met zo'n schip, heb ik het vernietigd.
Daarom zit je waar je zit, kapitein.
Je kunt ze aan als het nodig is. En mondje dicht hierover.
Begrepen. Dus ik ga met de Agamemnon naar Babylon 5. Correct?
Niet helemaal. Je moet ook nog iets anders voor me doen.
Dit komt van de president.
Statusrapport: Luitenant Ivanova registreert.
President Luis Santiago is nu acht dagen dood.
Vijf dagen geleden werd commandant Sinclair weggeroepen.
Het loopt hier finaal uit de hand.
Die transporten kunnen wachten tot de zon ontploft.
En als de tafelschikking je niet bevalt, laat ik je stoel buiten zetten...
aan de andere kant van het station, in de fusiereactor.
Is dat heel erg duidelijk?
Ik probeer het noodlot een flinke stap voor te blijven.
De toestand van Michael Garibaldi blijft zorgwekkend.
Het is nog niet zeker of hij het wel haalt.
En wat ambassadeur Delenn betreft...
Er is bij haar hoe dan ook iets aan de hand.
Een boodschap van generaal Hague. - Ik neem hem in de vergaderzaal.
Computer, decodeer het signaal van Gold Channel.
Luitenant-commandant...
ik heb nieuws dat ik het liefst zelf aan je wil overbrengen.
Commandant Sinclair komt niet meer terug naar Babylon 5.
Hij wordt overgeplaatst. Voorgoed.
Het Babylonproject was onze laatste en beste hoop op vrede.
Een wereld op zich, 8 kilometer lang, gelegen in neutraal gebied.
Een plek voor handel en diplomatie voor mensen en buitenaardse wezens.
Een glanzend baken in de ruimte, eenzaam in de nacht.
Het derde tijdperk van de mensheid was begonnen.
Het was het jaar van de Grote Oorlog.
Dit is het verhaal van het laatste Babylon-station.
We schrijven het jaar 2259. De naam van het station is Babylon 5.
Met alle respect...
waarheen wordt commandant Sinclair overgeplaatst?
Naar de Minbari. Hij is de eerste mens van de aarde die daar mag wonen.
De president was al op zoek en de Minbari vroegen speciaal om hem.
Waarom hij? - Die informatie is geheim.
Kapitein Sheridan weet ervan. - John Sheridan?
Je kent hem, hè? - Ik heb onder hem gediend.
Hij is heel goed, maar wel controversieel. Mag ik vragen...
Nee. Met vragen kun je terecht bij je nieuwe commandant. Goedendag.
Dus ze heeft het voor elkaar?
Nu is ze daarbinnen.
Al zeiden we dat ze moest wachten. Een voorspelling komt toch wel uit.
Nu moeten we deze weg wel volgen.
Ik heb andere raadsleden gesproken. De Tragati is hier gesignaleerd.
Als die opduikt, moet je tegen de mensen zeggen wat je weet.
Ze moeten de waarheid maar eens weten.
De nieuwe kapitein... - Laat de erewacht klaarstaan.
Er is geen tijd... - Hij is er al.
Hij is net geland. De tijd is niet goed doorgekomen.
Welkom aan boord.
Ik mag het bevel nu aan u overdragen. - En dat accepteer ik.
Er is iets mis met de bagage. Laat jij m'n tassen even wegbrengen?
Natuurlijk.
U wilt zeker zien wat we zoal hebben? - Zeker weten.
Fijn u weer te zien. Hoe was de reis? - Prima. Er waren verse sinaasappelen.
Die had ik al twee jaar niet gehad. Ik droomde er vaak over.
Druiven, nectarines, pruimen. De donkere, niet die lichte.
Twee jaar aan de Rand, dat is niet mis.
Ik ga me vast veel met de hydrocultuur bezighouden.
Ik heb me onderweg vast wat ingelezen. Wat is onze status?
De chef Beveiliging ligt in coma. Hij denkt dat de president vermoord is.
Ambassadeur G'Kar is verdwenen.
We weten nog steeds niet hoe ambassadeur Kosh eruitziet.
En ambassadeur Delenn zit in een cocon.
Net als een mot of een vlinder? - Ja. Ongeveer zo groot.
Interessante boel hier.
Laat het me hier eens zien.
Babylon 5 is onderverdeeld in sectoren.
De groene sector is voor diplomaten en is voor anderen verboden terrein.
Dit is uw verblijf. Ik hoop dat het naar wens is.
Prima. Het is een stuk groter dan wat ik gewend ben.
Is er hier een douche? Ik bedoel, met echt stromend water en zo?
De stafverblijven hebben allemaal echt stromend water.
De anderen krijgen trildouches. Anders hebben we geen water genoeg.
Wie weet krijg ik het hier wel naar m'n zin.
Ik wil u graag iets vragen. Het is een beetje pijnlijk.
Erg diplomatiek ben je nooit geweest. Ik wil graag dat dat zo blijft.
Ik had als nieuwe commandant een sjieke bureaucraat verwacht...
of een admiraal of een ambassadeur... - Waarom ik? Dat vroeg ik me ook al af.
Ik was de eerste keus van wijlen de president om Sinclair te vervangen.
Op de Agamemnon heb ik met allerlei volkeren gewerkt:
Centauri, Narns, en zelfs met een paar Minbari.
Daar was ik al bang voor.
De Minbari zullen u niet bepaald met open armen ontvangen.
Ze noemen u nu nog de sterrendoder. - Dat is al twaalf jaar geleden.
Misschien zijn ze dat nu wel vergeten.
Oké, ik geloof het zelf ook niet.
Eén ding is zeker: Ik ben van jou afhankelijk tot ik hier op stoom ben.
Vorige week was een ramp, met de dood van president Santiago en zo.
Hoe neemt de bemanning het op? - Ze zijn geschokt.
Ze beseffen het nog niet helemaal. - En jij?
Ik weet het niet.
In m'n dromen zie ik Aard-korps 1 steeds weer opgeblazen worden.
Ik heb altijd gedacht dat ik alles aankon, elk probleem kon oplossen.
Maar toen ik dat zag...
besefte ik dat ik niets kon doen.
Ik voelde me volslagen hulpeloos. - Ik had precies hetzelfde.
Nu moet ik sterk zijn voor m'n mensen. Ik doe m'n best.
Ik laat m'n zwakheden niet graag zien, net als m'n vader.
Maar toen ging de commandant weg en kreeg ik die zeurende ambassadeurs...
Ik hoop dat ik het toch een beetje goed heb gedaan.
Ik ben erg blij dat u er bent. - Dat vind ik fijn om te horen.
Vooral van jou.
De bemanning wil u graag ontmoeten.
Ze weten alles over u, en iets positiefs kunnen ze nu goed gebruiken.
Dan ga ik snel even douchen, en dan geef ik ze straks m'n pepspeech.
Dezelfde speech als toen ik op de Agamemnon kwam.
Het werkt als een soort mascotte voor me.
Ik geef hem altijd op een nieuwe plek. - Ik ben benieuwd.
Maar ik moet nog even iets regelen. - Dan zie ik je over twintig minuten.
In de naam van Valen. Kalain.
Kalain, wacht.
We doen ons eigen soort geen kwaad. - Dat wordt dan tijd.
De grijze raad heeft ons verraden. Het maakt nu toch niks meer uit.
Er is niemand verraden. - Lieg niet.
We hebben 'n boodschap onderschept. De sterrendoder wordt hier de baas.
Schande. - Ons protest is genegeerd.
Heeft Satai Delenn je ook genegeerd?
Hoe weet je dat? - We hebben veel steun.
Zo hoorden we dat Sinclair op onze wereld is.
Hij is ambassadeur. - Dat zeg jij.
Maar de grijze raad vertelt nooit de hele waarheid, hè?
Ga weg, als je leven je lief is. Nu kan het nog.
Goedemiddag, luitenant. - Hoe wist je dat ik het was?
Je komt altijd om 2 uur 45 kijken hoe het met hem is.
En hoe is het met hem? - Nog steeds geen verandering.
Z'n toestand is stabiel. We helpen hem zoveel mogelijk.
Nu moeten we afwachten of hij wakker wordt. Het kan dagen duren, of weken.
Jaren? Nooit?
Moeten we hem dan hier zo laten liggen?
Het menselijk lichaam is ondoorgrondelijk.
Of het geneest zichzelf...
of het besluit dat de wereld te pijnlijk is, en dan werkt het niet mee.
Die discussie vindt nu plaats in het lichaam van Garibaldi.
We moeten afwachten wie er wint. - Ik zal voor hem bidden.
Hij is agnost. - Dan doe ik een half gebedje.
Een oude president op aarde, Abraham Lincoln, beschreef...
Kapitein, ze zijn er klaar voor. - Mooi zo.
Kapitein aan dek.
Rust.
Toen ik 21 was, ben ik in Tibet geweest.
Ik ging bij de dalai lama op bezoek.
Dat doe je als je 21 bent, en de zoon van een regeringsgezant.
We aten een eenvoudig maal:
Rijst, rozijnen, wortelen... Gestoomd, niet gekookt. En groene thee.
Toen dat voorbij was, keek hij me aan en zei:
Begrijp je het?
Nee, zei ik.
Een goed begin, zei hij.
Je wordt nog beter als je begint te begrijpen wat je niet begrijpt.
Ik heb een paar rapporten van jullie gelezen...
en ik begin te begrijpen wat ik niet begrijp van Babylon 5.
Maar ik had me geen capabeler groep mensen kunnen wensen...
om van te leren.
Een oude president op aarde, Abraham Lincoln...
beschreef onze huidige situatie heel goed.
Hij zei... - Met Beveiliging. We hebben...
Moeilijkheden?
Ik heb Beveiliging aan de lijn. Een Minbari eist een gesprek met u.
Hij wil niet zeggen waarover, maar onze veiligheid is in het geding.
We komen hierop terug. Die speech komt nog wel. Aan 't werk maar weer.
Halt. Hier mogen alleen onderhouds- mensen en diplomaten komen.
Sorry, ik ben verdwaald. Ik zoek bruin 2.
Dat is de andere kant op. - Bedankt. Dan ga ik maar snel.
Eerst uw identiteitskaart.
Wacht even, deze kaart...
Hij heet Kalain. Hij was tijdens de oorlog met uw volk onderbevelhebber.
Hij was sinds de oorlog niet meer gezien.
Waarom komt hij hier onrust stoken? - Ik heb m'n redenen om dit te zeggen.
Als u hem laat arresteren, laat ik hem ophalen en naar Minbar brengen.
Hij was dus onderbevelhebber op een kruiser. Welke was dat?
Wat heeft dat ermee te maken? - Was het de Tragati?
Wat is de Tragati? - Daar hebben we het niet graag over.
Aan het eind van de oorlog, toen onze schepen zich moesten overgeven...
pleegde een van ons, Sineval, zelfmoord.
Hij werd een martelaar voor z'n bemanning.
Kalain nam het bevel over.
Uit protest hebben ze zichzelf, met de kruiser, verbannen.
Af en toe horen we geruchten dat er een Minbari-kruiser opduikt.
We dachten wel aan de Tragati, maar konden niets bewijzen.
Ze voelen zich door hun eigen wereld en door u in de steek gelaten.
Misschien zijn ze nu van plan tevoorschijn te komen.
Eén ding begrijp ik niet.
U zit bij het ministerie van cultuur? - Dat klopt.
Hoe is het mogelijk dat zo iemand een hoge militair zo goed kent...
dat hij hem na twaalf jaar nog herkent?
Ik zou uw vraag beantwoorden als ik uw autoriteit erkende.
Mijn regering is niet gehoord over uw aanstelling.
De president vindt dat de Minbari te veel invloed hadden op dit station.
De dag dat iemand als u zo'n belang- rijke post krijgt, is een zwarte dag.
Door u zijn we onze beste militairen kwijtgeraakt.
Zoiets vergeten we niet gauw.
Als er een vloek op dit station rust, komt dat door u.
Hij zit in de grijze raad. Dat kan niet anders.
Alleen zo iemand kent de hoge militairen bij de Minbari.
Normaal bemoeien ze zich niet met elkaar.
Je had gelijk. Ze zijn hier niet erg blij met me.
Ze zijn trots, en de Black Star was hun vlaggenschip.
Daarom was het een mooi doelwit. - Hoe ging dat?
Het was toch een nieuw soort manoeuvre of zo?
Er kwam geen finesse aan te pas.
Ze was enorm. Monsterlijk.
We probeerden alles, maar onze wapens raakten hun schepen niet.
Toen kwam ik op het idee mijnen te leggen in een asteroïdenveld.
Zo'n bom hoeft niets te raken als hij dichtbij genoeg is.
Zo gingen de Black Star en drie kruisers ten onder.
En daar ga ik heus niet m'n excuses voor aanbieden.
Hij zei dat Kalain zich verraden voelt door z'n eigen wereld.
Als dat zo is...
zou je dan niet de ambassadeur willen pakken?
Sta op.
Ze zit daarin, hè?
Opzij. Ik zei, opzij.
Geen beweging.
Doe dat wapen weg.
We zullen je geen kwaad doen.
Als je me wilt doden, doe dat dan.
Anders moet ik nodig weer aan het werk.
Bent u de nieuwe commandant? - Kapitein John Sheridan.
Lennier, van de derde tempel van Chudomo.
Ambassadeur Delenn kan u nu niet ontvangen. Komt u later maar terug.
Veel later.
Natuurlijk.
Hoe zit dit?
Een hoge Minbari-militair, die niemand in twaalf jaar heeft gezien...
duikt plotseling op en bedreigt ambassadeur Delenn met een wapen.
Als je op zoek was naar de toeristen- informatie, was je aardig verdwaald.
Maar het vreemde is...
dat je de klus niet afmaakt.
Je had ze zo kunnen doden. Het leek wel of je op ons stond te wachten.
Iedereen weet dat Minbari elkaar niet doden.
Wat kom je hier dan doen? - Misschien zit iedereen ernaast.
Je wou ze helemaal niet doden. Er is vast iets anders aan de hand.
Misschien bent u het probleem wel. - Waar slaat dat op?
Dit schiet niet op. Laten we morgen verdergaan.
Nog één ding.
Na de dood van je commandant heb je het bevel over 'n kruiser overgenomen.
Als jij hier bent...
waar is dan je schip?
M'n excuses voor m'n botte gedrag.
Ik moet iets met u bespreken, vooral nu Kalain er is.
Het gaat over de reden dat u hier bent, de overplaatsing van Sinclair...
en de reden dat wij ons hebben overgegeven.
Na drie jaar was de oorlog, die was begonnen toen onze leider omkwam...
bijna voorbij.
Om de dood van Dukhat te wreken hadden we u naar huis teruggejaagd.
Die paar schepen van u, die uw wereld koste wat kost moesten verdedigen...
zaten ons niet in de weg.
De grijze raad kwam onze overwinning in ogenschouw nemen.
Ze strijden dapper.
Ze kunnen ons niet raken, maar ze blijven het proberen.
Of ze nu vechten of niet, dood gaan ze toch. Is dit dan moed...
of gewoon wanhoop?
Misschien is dat wel hetzelfde.
We moeten een van hen hier ondervragen.
Als we hun wereld veroveren, moeten we weten hoe ze zich verdedigen.
Goed, kies er dan maar een. Maar snel...
want de kandidaten raken op.
Die daar.
Dat was de eerste keer dat de grijze raad contact had met een mens.
In dit geval was dat Sinclair.
Hij is gefolterd, ondervraagd, gescand.
Tijdens het scannen ontdekte de raad iets vreselijks.
Eerst geloofden ze het niet, dus lieten ze ook andere mensen scannen.
Maar het was echt waar. - Waar hebt u het over?
Wij geloven dat elke Minbari altijd opnieuw wordt geboren.
Als je die ziel weghaalt, lijdt de rest. Dan zijn we met minder.
De laatste 2000 jaar worden er in elke generatie minder Minbari geboren.
En degenen die er worden geboren, lijken niet gelijk aan hun voorgangers.
Het is net alsof onze grote geesten aan het verdwijnen zijn.
Bij de laatste slag ontdekten we waar onze zielen naartoe gingen.
Ze gingen naar u toe.
De ziel van de Minbari wordt opnieuw geboren in het menselijk lichaam.
Dus u hebt de oorlog beëindigd om uw eigen zielen geen kwaad te doen?
Ja, maar de raad wist dat nog niemand aan deze informatie toe was.
Onze maatschappij zou ten onder gaan. Dus de generaals wisten de reden niet.
We hebben het onderzoek uit Sinclair's geest gewist en hem vrijgelaten.
Nu kent u ons geheim. En het moet geheim blijven.
Waarom vertelt u het dan nu aan ons?
Er zijn veranderingen op til. Sinclair was de eerste. Er zullen meer volgen.
Er komt iets groots door de ruimtesluis.
Het is een Minbari-kruiser. Al haar wapensystemen staan op scherp.
Ze zit op een aanvallende koers.
Ik had zo'n fijne droom.
We lagen in bed in een prachtig hotel met zacht behang.
Warren, moet je dit zien. - Het was zonnig en...
Momentje.
Kan ik niet eens van m'n brief genieten.
Wat is er? Wat is dat in godsnaam?
Alarm. Hebben ze ons al aangeroepen? - Ja, ze wachten op uw komst.
Activeer de verdediging, maar doe niets wat provocerend kan lijken.
Gevechtstoestellen, stand-by.
Dit is kapitein Sheridan van Babylon 5. Wat kan ik voor u doen?
Dit is Alyt Deeran, van de Minbari-kruiser Tragati.
U houdt de commandant van dit schip vast. Dat is onwettig.
Die heeft iemand aangevallen en wou iemand vermoorden.
Er is niemand gedood, van u niet en van ons niet.
Er is niets gebeurd. Laat onze commandant vrij.
En zo niet? - Ze lanceren gevechtstoestellen.
Zeta Wing, klaar voor lancering? - We zijn zover.
Succes, Zeta Wing.
Haal uw toestellen terug. We vatten een aanval op als oorlogshandeling.
De oorlog is al begonnen.
Wat er nu overblijft, is eer en dood.
Ik dacht dat ik een pessimist was.
Vreemd dat ze dat zegt.
Er is nog niemand dood, dus waarom zou het uit de hand lopen? Tenzij...
Geef me Beveiliging, snel. Ze doen alles om een oorlog uit te lokken.
Maar Kalain heeft de wacht niet vermoord, en ook niemand van ons.
En de Tragati heeft die andere schepen niet aangevallen.
Welke schepen?
Dat mag ik niet zeggen. Ik leg het later wel uit.
Ik heb Beveiliging hier. Kalain is dood. Het lijkt op zelfmoord.
Daar was ik al bang voor. Zo krijgen wij de schuld.
Maar hoe zit het dan met die zielen? - Daar weten zij niets van.
En als we het ze vertellen? - De Minbari vallen aan.
Daar heb je je antwoord.
Ze vallen aan. Ze komen snel dichterbij.
We hebben geen keus.
Alle toestellen, bind de strijd aan. - Begrepen, Babylon.
Zijn dat onze toestellen? - Ja, en die zijn van de Minbari.
Welk opsporingssysteem hebben wij? - Standaard XB-7. Hoezo?
Dat gebruikten we in de oorlog ook. Toen werkte het dus niet.
Wat zei ze ook weer? 'Wat er nu overblijft, is eer en dood.'
Blijf in positie, iedereen. - Dan vormen ze een perfect doelwit.
Zeta-eskader wacht op bevestiging. - Bevestig het bevel.
Schiet op. Ik weet wat ik doe.
Bevel bevestigd. Blijf in positie. Niet aanvallen.
Kun je zo seinen dat de Tragati niets oppikt?
Jawel, maar... - Vooruit.
Je opent de ruimtesluis en stuurt dit via de laser de hyperruimte in.
Frequentie en plaats zitten erin. - Vijand op 30 km.
Activeer ruimtesluis. - Geactiveerd.
Een noodsignaal komt toch te laat.
Laat ons nou vechten. Als we niet mogen vuren, zijn we er geweest.
Vijand op 10 kilometer. 8...
Niet vuren. Blijf in positie.
Wat krijgen we nou?
Ik begrijp het niet. Ze schieten niet. Ze gaan terug naar de Tragati.
Precies. - Hoe wist u...
Er komt iets door de ruimtesluis.
Dus ze wachtten op versterking. - Nee.
Die zijn hier omdat ik ze heb geroepen.
Ik wist dat er een Minbari-kruiser op zoek was naar de Tragati.
Ik dacht wel dat die in de hyperruimte zou wachten...
tot ze weer zou worden gezien. Zo te zien had ik gelijk.
Hoe wist u dat ze niet zouden aanvallen?
De kruiser beveelt nu de Tragati zich over te geven.
Zoals ik al zei:
Geen van onze wapensystemen was in staat Minbari-schepen op te sporen.
We hadden geen weerwoord op die technologie van hen.
Waarom konden we ze dan nu pakken? - Wilden ze vernietigd worden?
Wat er nu overblijft, is eer en dood.
Ze kunnen niet na twaalf jaar zomaar naar huis.
Je overgeven is oneervol, en vechten zonder oorlog gaat niet.
Door ons te dwingen aan te vallen, zouden ze martelaren worden.
En u, als sterrendoder, was een mooi doelwit.
De Tragati verwijdert zich naar de ruimtesluis. Zullen we 't vuur openen?
Nee, dit moeten de Minbari doen. - Ze richten op haar motoren.
De motoren van de Tragati zijn geraakt. Geen slachtoffers.
De Tragati moet ze nu binnenlaten.
Wat zeggen ze daarop? - Maar één woord: Eer.
De fusiereactoren van de Tragati staan op springen.
Een signaal van de oorlogskruiser.
Verbind hem maar door.
Dit is kapitein Sheridan van Babylon 5. Bedankt voor uw hulp.
Misschien was dit voor u een tactisch probleem.
Voor ons is dit heel droevig. Voor velen van ons waren dit helden.
We zullen om hun dood rouwen...
en uw naam zullen we onthouden.
Zijn al uw spullen nu terecht?
Ja hoor, alles is er nu.
Is er iets?
Toen ik m'n bevelen ontving...
zag ik dit als m'n grote kans.
Maar was het niet onverantwoordelijk om hier te komen?
Dat hele gedoe met de Tragati was zonder mij misschien niet gebeurd.
M'n aanwezigheid, m'n rol in de oorlog...
Ik ben de schuld van alles. Dat zei die 'vriend' uit de grijze raad al:
Als er een vloek op dit station rust, komt dat door u.
Dat zou best weleens kunnen.
Ik heb de president gesproken.
Hij weet ook waarom de Minbari zich hebben overgegeven.
Hij gelooft dat verhaal over die zielen niet. Ik ook niet, trouwens.
Maar zij geloven erin. Daarom hebben ze Sinclair uitgekozen.
Ze willen hem, omdat hij de eerste mens was die ze kenden.
Ze vertrouwen hem. Maar mij?
Ik weet het niet.
Als Sinclair hier was geweest, hadden ze misschien niet aangevallen.
Misschien ook wel.
Er is al genoeg schuldgevoel op de wereld zonder dat je je best doet.
Geef uzelf een kans.
Als u er nog eens over wilt praten, komt u maar, wanneer u maar wilt.
Ik heb het ze verteld, zoals me bevolen was.
Had ik de rest ook maar mogen vertellen.
Dat de grote vijand terugkomt...
en dat de twee kanten van onze geest zich moeten verenigen tegen 't kwaad.
Beide rassen zijn nodig om het kwaad te kunnen tegenhouden.
Ik hoorde dat de aardbewoners daar binnenkort wel achter zullen komen.
Ik hoop dat dat zo is, want als we ernaast zitten...
overleeft niemand het.
Goedenacht, Delenn.
Ik vind het niet erg om een heel vijandelijk eskader te zien aankomen.
En ook niet om rustig te wachten tot ik kapotgeschoten wordt.
Maar de volgende keer... - Als die ooit komt.
Enige uitleg lijkt me op z'n plaats.
Al gaat het toch m'n bevattingsvermogen te boven.
Nee maar. Hij eist uitleg, logica.
Het Aard-korps heeft toch niets met logica te maken?
Dat is waar. En wat vinden jullie van de nieuwe baas?
Ik zie hem niet vaak, maar volgens mij is hij dik in orde. Susan?
Dat lijkt me ook. Hij zou iets met ons komen drinken. Waar blijft hij toch?
Hij had het over een pepspeech die hij moest geven. Dat het anders niet telde.
Wanneer was dat? - Twintig minuten geleden.
O nee. Dat hij dat juist nu moet doen.
Een oude president op aarde, Abraham Lincoln...
beschreef onze huidige situatie heel goed.
De dogma's uit het kalme verleden...
voldoen niet meer in deze stormachtige tijd.
De moeilijkheden stapelen zich op, en die moeten we fier te lijf gaan.
We kunnen niet om de geschiedenis heen.
Men herinnert zich ons, of we willen of niet.
De beproevingen die we moeten doorstaan...
zullen ons naar de laatste generatie leiden.
We behouden met eer...
of we verliezen met schande...
onze laatste, beste hoop op de aarde.
Ik heb nog vijf minuten.